Archiwa tagu: plótno malarskie

Farby i inne przybory

Wielu ludzi ma ochotę spróbować swoich sił i namalować obraz, który na pewno nie będzie przypominał obrazu znanego artysty. Chcą tym samym sprawdzić czy są uzdolnieni plastycznie. Jednak zanim namalujemy jakikolwiek obraz potrzebne nam do tego będzie mnóstwo przyrządów i rzeczy, bez których nie damy rady stworzyć obrazu. Czasami nie wiemy także gdzie takie rzeczy można kupić. W nie każdym mieście znajduje się sklep plastyczny, w którym możemy dostać wszystko, czego będziemy potrzebowali, dlatego wybieramy się do dużego miasta, gdzie taki sklep na pewno jest. Kiedy do niego już wejdziemy możemy kupić zestaw farb do malowania. Sprzedawca doradzi nam, jakie powinniśmy wybrać dla siebie. Także w takim sklepie powinniśmy kupić płótno malarskie na którym będziemy malować. Ze względu na duży wybór wszystkich przedmiotów prosimy sprzedawcę o poradę. Podpowie on mam, czy mamy od razu wybrać coś z wyższej półki, czy też na początek kupić tańsze przybory. Po zrobieniu naszych zakupów, możemy śmiało wracać do domu, gdzie rozpoczniemy swoją przygodę z malowaniem.

Jakie podobrazie wybrać?

Podobrazie jest podstawowym elementem niezbędnym do powstania obrazu. Sam wybór odpowiedniego podobrazia nie jest prosty, gdyż na rynku pojawia się bardzo wiele ich rodzajów. Najbardziej tradycyjnym jest podobrazie drewniane, które stosowane było przez przodków, dzisiaj jednak stosuje się raczej nie drewno, ale materiały drewnopochodne, które są wygodniejsze. Innym materiałem, z którego tworzy się podobrazie to metal. W obecnych czasach jest raczej rzadko stosowany w malarstwie, bo choć zapewnia dobre podłoże i jest niepodatne na uszkodzenia zewnętrzne, to potrzeba wiele doświadczenia i uwagi by na nim malować. Z uwagi na te zalety jest jednak stosowany w celu tworzenia reklam. Najczęściej wybieranym podobraziem był, jest pewnie jeszcze długo będzie, płótno malarskie. Choć powszechnie twierdzi się, że malarstwo zanika w dobie komputeryzacji, okazuje się, że obrazy ręcznie malowane są ciągle pożądanym towarem, cieszącym się stale rosnącym popytem i zainteresowaniem ze strony kolekcjonerów.

Profesjonalne zestawy malarskie

Choć we współczesnym świecie, zdominowanym przez elektronikę i media, sklepów plastycznych jest coraz mniej, to bez wątpienia te, które istnieją funkcjonują znacznie sprawniej i efektywniej niż miało to miejsce kiedyś. Nie trzeba szukać wielu sklepów, by zakupić cały niezbędny sprzęt, wszystko można bowiem dostać w jednym. W nowoczesnym sklepie plastycznym można kupić zarówno sprzęty tradycyjne, jak i zmodernizowane. Bez problemu można dostać płótno malarskie, profesjonalne pędzle czy sztalugi i tradycyjne- sosnowe, i nowoczesne wykonywane z różnych tworzyw. Nie trzeba również pojedynczo dobierać farby, gdyż można kupić całe zestawy farb, w których znajdują się wszystkie barwy i różne rodzaje, od akrylowych po olejne. Właściciele zadbali nie tylko o sam proces tworzenia sztuki, ale również o jej bezpieczne przetransportowanie, w związku z czy, w sklepie plastycznym można kupić również tuby rysunkowe o różnych formatach, oraz teczki port folio, które mogą okazać się przydatne przy promowaniu swoich prac.

Obraz olejny nie lada wyzwaniem

Słysząc często od znajomych, że mam talent plastyczny, postanowiłam rozwinąć te umiejętności. Pomysł uczęszczania na kurs malarstwa, wydał mi się doskonały. Zadzwoniłam więc do organizatora i zapisałam się na lekcje. Gdy dostałam drogą mailową listę zakupów, udałam się do pobliskiego sklepu plastycznego. Nie mając pojęcia czym jest podobrazie, jakie płótno malarskie będzie odpowiednie dla początkującego czy też która ze sztalug jest dla mnie dobrym wyborem, byłam lekko zdezorientowana. Pomoc sprzedawczyni okazała się nieoceniona. Zajęcia zaczynały się za kilka dni. Już podczas pierwszej lekcji kursanci zostali rzuceni na głęboką wodę. Naszym zadaniem było skopiowanie obrazu olejnego, który pomimo, iż wydawał się banalnym tworem wyobraźni autora, okazał się nie lada wyzwaniem. Profesjonalne pędzle niewiele pomogły i zadowalający efekt uzyskałam dopiero przy piątej próbie. Wierzę jednak, iż trening czyni mistrza! Wytrwała nauka na pewno wkrótce da efekty!!

Spod pędzla ekspresjonisty

Malarstwo ekspresjonistyczne oparte było przede wszystkim na wyrażaniu emocji i uczuć. Wpłynęło to także na technikę tego malarstwa. Są to mocne i wyraźne pociągnięcia pędzli. Nie tylko obrazy olejne było wtedy popularne. Weźmy jeden z najwybitniejszych dzieł tego okresu czyli „Krzyk” Edwarda Muncha. Medium jakie zastosował do ich stworzenia to przecież pastele. Obok tego słynnego malarza , pojawia się postać Vincenta van Gogha. Trzeba przyznać, że był mistrzem w tej dziedzinie. O ile Munh stworzył tylko jedno ekspresjonistyczne dzieło, o tyle Vincent namalował ich dużą ilość. Najsłynniejsze to „ Słoneczniki” czy „Żółty dom”. Malarze ekspresjonistyczni zapełniali swe płótno malarskie stosując dużą ilość jaskrawych barw. Lepiej wyrazić emocje pomagają też krótkie pociągnięcia pędzla widoczne np. w obrazie Vincenta van Gogha „ Pokój Artysty”. Autor dzieła, na rzecz pokazania stanu emocjonalnego swojej duszy, zrezygnował praktycznie z zachowania perspektywy.

Krótka historia farb olejnych

Farby olejne weszły do użytku już w XIV wieku, natomiast na dobre ich pozycja utrwaliła się w wieku XV. Wcześniej stosowane były tempery, stworzone z pomieszanego pigmentu z jajkiem. Nowość jaką było medium olejowe, wyparło jednak wcześniejsze media. Na początku mieszaniem farb olejnych zajmowali się uczniowie szkół malarskich, a w XIX wieku stały się dostępne gotowe produkty. Oleje dały dużo nowych możliwości. Można było mieszać ze sobą kolory czy nakładać na siebie wiele warstw. Pozwalało to zapełnić płótno malarskie w ciekawszy sposób. Doskonałe dzieła renesansu to z pewnością nie tylko zasługa precyzyjnych pędzli artystów, ale również możliwości jakie dały owe farby. Pochodzące z tego okresu obrazy olejne są prawdziwymi arcydziełami. Na przestrzeni dziejów farby olejne ulegały licznym udoskonaleniom. Dzisiejsze produkty różnią się nieco od dawniejszych wyrobów np. trwałością, ale składniki potrzebne do ich wykonania pozostały dalej nie zmienione.

Pędzle baroku

Sztuka Baroku rozwijała się w XVII wieku i na początku wieku XVIII. Przedstawicielami tego gatunku są np. Rubens, Caravaggio, czy Rembrandt. Nowość, jaką Barok wprowadził w dziedzinie malarstwa, było np. pokrycie ścian dekoracją malarską, której celem było optyczne powiększenie ścian czyli malarstwo iluzjonistyczne. Dodam, że w tym typie malarstwa różnica miedzy obrazem, a architekturą się zacierała. Artyści stosowali w swej pracy światłocień, kontrasty barwi świateł czy skróty perspektywistyczne. Pędzle artystów polubiły malarstwo erotyczne ,ale też w różny sposób przedstawiały brzydotę czyli makabreskę, pojawił się także motyw vanitas, dotyczący śmierci i przemijania. Płótno malarskie często przedstawiało również ujęcia przyrody bądź przedmioty. Modne były wówczas zarówno wydarzenia z życia świętych, władców oraz herosów jak również postaci mityczne i mitologiczne. Obrazy ręcznie malowane przez artystów, opatrywane natomiast były tytułami mitologicznym lub biblijnymi.

Mistrzowie podobrazia cz. 21 – Constantin Hansen cz. 2

Mieszkając przez pewien czas w Neapolu Constatin Hansen przelewał na płótno malarskie kopie starożytnych neapolskich malowideł. W drodze powrotnej do rodzimej Danii zatrzymał się w Monachium, po to by studiować tamtejszą sztukę tworzenia fresków. Gdy powrócił już do Kopenhagi jego zainteresowanie przyciągnęło malarstwo dekoracyjne, osadzone w tematyce biblijnej. Na przestrzeni lat 1844 – 1853 wykonał serię fresków na kopenhaskim uniwersytecie. W 1854 roku Hansen został profesorem Akademii a dziesięc lat później przyjęto go jako pełnoprawnego członka. W 1846 roku poślubił Magdalenę Barbarę Kobke, z którą miał aż trzynaścioro dzieci, z czego czwórka z nich zmarła we wczesnym dzieciństwie. Dwie jego córki: Elise i Kristiane zostały artystkami, z czego pierwsza poszła w ślady ojca chwytając za pędzle i farby olejne, druga zaś zajmowała się wyrobem artystycznych tkanin. Reszta jego liczneg potomstwa nie poszła w ślady ojca i zajmowała się rzeczami nie związanymi w żaden sposób ze sztuką.

Mistrzowie podobrazia cz. 9 – Enrique Grau

Enrique Grau przyszedł na świat dnia 18 grudnia 1920 roku w stołecznym mieście Panamy o tej samej nazwie, zmarl natomiast dnia 1 kwietnia 2004 roku w Bogocie. Był kolumbijskim malarzem i mistrzem dłuta. Obok dwóch innych artystów: Fernando Botero i Alejandro Obregon’a zaliczany do trójki najwybitniejszych artystów-plastyków Kolumbii w dwudziestym wieku. Enrique Grau był samoukiem. Nie brał żadnych lekcji malarstwa, rysunku ani rzeźby i dopiero w dorosłym wieku dokształcał się w szkołach plastycznych w Nowym Jorku i we Włoszech. Płótno malarskie tego artysty ukazywały najczęściej motywy nawiązujące do indiańskich i afrokolumbijskich tradycji, którymi Grau był zafascynowany od młodości. Swoje obrazy olejne i rzeźby wystawiał między innymi w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku i w paryskim Muzeum Sztuki Współczesnej. Miasto Cartagena zostało przez niego obdarowane ponad 1300 prac zarówno swoich, jak i autorstwa innych artystów, których prace miał w swojej kolekcji. Owa kolekcja miała stać się podstawą otwartego w 2004 muzeum.

Mistrzowie podobrazia cz. 15 – Aleksnader Konstanty Gryglewski

Aleksander Konstanty Gryglewski – polski malarz, profesor krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknyh. Urodził się dnia 4 marca 1833 roku w Brzostku, zmarł 28 lipca 1879 roku w Gdańsku. Wykształcenie zdobywał na krakowskim Instytucie Technicznym na oddziale Sztuk Pięknych. Pomagał Janowi Matejce w kreśleniu perspektyw do jego obrazów. Wraz z Matejką wyjechał do Monachium, by tam kontynuować studia. Po powrocie do Krakowa poświęcił się utrwalaniu wnętrz i widoków w obrazach. Tworzył drzeworytowe reprodukcje, które doczekały się publikacji w magazynach „Kłosy” i „Tygodniku Ilustrowanym”. Dziełem życia Gryglewskiego były utrwalone na płótno malarskie najcenniejsze zabytki polskiej architektury. W latach 1872-1873 za podobrazie służyły mu ściany warszawskich Łazienek, które malował. Swoje zestawy malarskie zabieral też do pracy w Wilanowie, na Zamek Królewski i Pałac Prymasowski. W 1870 roku malował zabytki Pragi i wiedeńskie obrazy w kościele św. Szczepana. W 1871 pracował we Lwowie, Podkamieniu, Olesku i Podhorcach.